بق آئین نامه آبا بند 9-4-3-1 قالب برداری و برچیدن پایه ها با توجه به رفتار آتی سازه باید طوری باشد که قطعه به تدریج و در هماهنگی کامل با وظیفه آتی خود تحت اثر بار قرار گیرد . به عنوان مثال برچیدن پایه های تیرها باید از وسط شروع شود و به طرف تکیه گاه ادامه یابد یا پایه های زیر طره های بزرگ باید به تدریج از لبه آزاد به طرف تکیه گاه برچیده شود و هر لحظه که علایمی از تغییر شکل یا ترک خوردگی در طره ها مشاهده شود , باید برچیدن پایه ها را متوقف کرد . قالب هر دهانه تیر های یکسره یا هر چشمه دال های یکسره باید وقتی بر داشته شود که دهانه مجاور تیر یا چشمه مجاور دال بتن ریزی شده و بتن مقاومت لازم برای قالب برداری را به دست آورده باشد . در ساختمان های چندین طبقه قالب و داربست هر طبقه را وقتی می توان برداشت که حداقل دو طبقه بالا تر از آن بتن ریزی شده و بتن مقاومت لازم را بدست آورده باشد . به عبارت دیگر بار قالب و داربست و بتن تازه ریخته شده هر طبقه باید حداقل بین دو طبقه توزیع شود تا بتن طبقات زیرین دچار تغییر شکل های زود رس نشود .
در ادامه بند 9-4-3-2 ذکر میکند که دمای مجاور سطح بتن با آنچه در جدول 9-4-3-2 آمده تفاوت داشته باشد , می توان از روابط مندرج در تفسیر جدول 9-4-3-2 استفاده کرد . این روابط تا زمانی معتبرند که درجه حرارت محیط از 25 درجه سلسیوس بیشتر نباشد . در صورتی که در اعضا و قطعات بتنی نسبت بار مرده به کل بار قابل توجه باشد , حداقل زمان لازم برای قالب برداری مدتی است که طی آن علاوه بر تامین شرط 70 درصد مقاومت مشخصه 28 روزه , قطعه قادر باشد دو برابر تنش ناشی از بار مرده خود را تحمل نماید .
در این بخش تا حالا به ذکر نکات آئین نامه پرداختیم . اصولا قالب بر داری از ساختمان بتنی وقتی باید انجام شود که اجزای بتن بتوانند وزن خود را تحمل نمایند . برای ستون ها همین قدر که شکل هندسی آنها تشکیل گردد میتوانند قابل را باز کنند ولی باید دقت شود که در مورد قالب برداری به گوشه آنها آسیب نرسد زیرا یه لت سست بودن بتن در اثر کوچک ترین ضربه گوشه آنها خواهد ریخت . باید به این نکته نیز اشاره کنم که برای آنکه از سخت شدن بتن و بار بر بودن آن مطمئن شویم بهتر است