فتح الله شفیعی

فتح الله شفیعی

مهندسین عمران روستای بردکوه
فتح الله شفیعی

فتح الله شفیعی

مهندسین عمران روستای بردکوه

نحوه انجام قالب بندی فونداسیون

نحوه انجام قالب بندی فونداسیون

قالب بندی برای ساختمان ها از نظر بزرگی و کوچکی ساختمان متفاوت است . در ساختمانهای کوچک معمولا برای قالب بندی فونداسیون از آجر استفاده میشود . بدین طریق که بعد از خاک برداری و تعیین محورها اندازه پی ها را با آجر چیده و بعد از آن شناژ ها را به آن متصل مینمایند . ضخامت این آجر چینی میتواند حتی تا 10 سانتیمتر نیز باشد . بهتر است برای این آجر چینی از ملات گل استفاده شود زیرا در این صورت بعد از سخت شدن بتن میتوان آجر ها را برداشته و مجددا استفاده کرد , ولی با تمام این وجود در این روش ممکن است در موقع بتن ریزی دیوار های قالب تحمل وزن بتن را ننموده و از همدیگر متلاشی شود که در این صورت میباید قبل از بتن ریزی پشت کلیه قالب ها با خاک و یا آجر و یا مصالح دیگر بسته شود به طوری که بدون هیچ مشکلی بتواند وزن بتن را تحمل نماید . اساسی ترین مشکل در این نوع قالب بندی این است که آجر آب بتن مجاور خود را مکیده و ان را خشک نموده و فعل و انفعالات شیمیایی را در ان متوقف مینماید و در نتیجه حدود 5 سانتیمتر بتن مجاور خود را فاسد میکند . برای جلوگیری از این کار بهتر است که رویه آجر با یک ورقه نایلونی پوشانده شود تا آجر و بتن مستقیما در تماس نباشند . مزیت دیگر این عمل آن است که بعد از سخت شدن بتن آجرها به راحتی از قالب جدا شده و میتواند در محل های دیگری مورد استفاده قرار گیرند . به تصور عوام میتوانیم قبل از بتن ریزی قالب های آجری را با پاشیدن آب کاملا سیراب نمود به گونه ای که آجرها آب بتن را جذب نکنند . این تصور کاملا بی اساس میباشد زیرا اولا با پاشیدن آب آجر کاملا سیراب نمیشود و حتی مقدار زیادی آب در قالب جمع شده که خارج کردن ان از قالب بسیار مشکل و گاهی غیر ممکن میباشد . و این آب موجود در داخل پی جای بتن را گرفته و موجب پوکی قطعه میشود . در ساختمانهای بزرگ قالب پی ها را با تخته های تهیه مینمایند ع بدین طریق که ارتفاع پی ها را که روی نقشه مشخص میباشد تعیین نموده و با کنار هم قرار دادن تخته ها به همان اندازه و اتصال آنها با یکدیگر به وسیله چوب های چهار تراش قالب پی و یا هر قسمت دیگر را میسازند . البته باید توجه داشت که تخته ها باید آنچنان به یکدیگر اتصال داشته باشند که بتوانند وزن بتن و ضربه ها و ارتعاشات بو جود آمده بوسیله ویبراتور را تحمل نمایند . این مساله در مورد شناژ ها مهمتر است , در این مورد باید تخته ها را از بالا به وسیله قطعات چوب چهار تراش به یکدیگر متصل نمود . تخته ها باید طوری درز بندی شوند که شیره بتن از لای آن خارج نشود .
نباید رنگ آمیزی شده و یا به روغن آغشته شود زیرا در این صورت رنگ روی میله گرد مانع چسبیدن بتن و فولاد به یکدیگر می شود . باید دقت شود میله گرد های مصرفی صاف و بدون انحنای موضعی باشد . فاصله میله گرد ها باید یکنواخت باشد ( در حدود 10 سانتیمتر) به طوری که بزرگترین دانه بتن به راحتی از داخل آن رد شود . در موقع بتن ریزی باید دقت شود که بتن پی یا ستون و یا دال بتونی کاملا یکپارچه و تو پر و متراکم بوده و در داخل آن حفره های خالی وجود نداشته باشد (کرمو نباشد) برای این کار اغلب از ویبره استفاده می شود . ویبراتور موتور برقی یا بنزینی کوچکی است که در بتن تولید ارتعاش نموده و بتن را به تمام گوشه های قالب هدایت مینماید و در نتیجه مانع ایجاد فضای خالی در داخل بتن می گردد ولی باید توجه داشت که اگر بتونی را بیش از حد ویبره نماییم دانه های درشت تر آن در زیر قرار گرفته و دانه های ریز تر و همچنین دوغاب سیمان در رو قرار می گیرد که این خود باعث غیر یکنواختی و ضعف قطعه بتنی میشود . بهتر است در صورت امکان همزمان با بتن ریزی تکه ای میله گرد و یا سر تیر باریکی از جنس چوب بتن کوبیده شود و یا با نواختن ضربه های ملایم به پشت قالب چوبی بتن را ویبره نماییم قبل از بتن ریزی باید محل پی را قالب بندی نمود , این قالب بندی که به آن کفراژ هم گفته می شود ممکن است از چوب (تخته به ضخامت 2 الی 2.5 سانتیمتر که در بازار به چوب روسی معروف است) یا فلز باشد . در بعضی از ساختمانها قالب را با تیغه های آجری درست میکنند ک. قالب های آجری از لحاظ سرعت کار و اقتصادی مقرون به صرفه می باشد ولی به علت آنکه آجر آب بتن مجاور خود را به سرعت مکیده و آن را خشک میکند و مانع فعل و انفعالات شیمیایی تدریجی آن گشته و در نتیجه بتن مجاور قالب به استقامت دلخواه نمیرسد , بدین لحاظ باید در موقع استفاده از قالب آجری ابعاد پی را در حدود 5 سانتیمتر در هر طرف بیشتر از ابعاد محاسبه شده انتخاب نمود و یا روی آجر را با ورقه های پلاستیک پوشاند تا آجر مستقیما با بتن در تماس نباشد . در صورت اخیر باید دقت شود که لبه های ورق پلاستیک روی کف فونداسیون قرار نگیرد , زیرا در این صورت این پلاستیک متنع چسبیدن و یکپارچگی بتن جدید به بتن مگر میشود . ممکن است تصور شود که میتوان بلافاصله قبل از بتن ریزی به وسیله آب پاشی دیوار آجری را سیراب نموده و در نتیجه مانع آن بشویم که آجر آب بتن مجاور خد را بمکد و آن را پوک نماید , ولی چون در اثر این کار همیشه مقدار زیادی آب در محل پی جمع میشود و حجم این آب مقداری از فضای پیرا اشغال کرده و مانع رسیدن بتن بهتمام نقاط پی شده و پس از خشک شدن فضای خالی در کف پی به وجود آمده و در نتیجه نقطه ضعفی در آن ایجاد می نماید . اشاره به این مطلب ضروری است که به واسطه وجود آرماتورهای کف پی جمع آوری آب های ریخته شده در کف پی بسیار مشکل و بلکه غیر ممکن میباشد . چنانچه برای بتن ریزی از قالب چوبی استفاده شود بهتر است قبل از بتن ریزی سطح تماس قالب با بتن را با نفت سیاه و یا روغن های دیگر چرب نمود تا در موقع باز کردن قالب به راحتی از بتن جدا شود . این روغن مالی و همچنین سایر روغن مالی های کفراژ میباید قبل از کفراژ بندی انجام شود زیرا اگر بعد از بستن قالب بخواهیم آن را روغن مالی کنیم ممکن است میله گردهای بسته شده به روغن آغشته شود که این خود مانع چسبیدن بتن و فولاد و یکپارچگی آنها میگردد .

چند نکته دیگر در اجرا

چند نکته دیگر در اجرا

چند نکته دیگر:
1) شیلنگ‌ترازکردن:
تمامی نقاط یک سقف دارای کد ارتفاعی یکسانی نیستند بنابراین اگر بخواهیم براساس نقاط کف ستون‌ها ارتفاع ستون‌ها را مشخص کنیم در یک طبقه ارتفاع‌های متفاوتی برای ستون‌ها خواهیم داشت و سر ستون‌ها در یک راستا نمی‌ایستند به همین دلیل ستونی را در طبقه مشخص می‌کنند به نام ستون مادر که این ستون اول از سایر ستون‌ها بتن‌ریزی می‌شود.
در روی ستون‌ها در ارتفاع مشخصی را تعیین می‌کنند.
با شیلنگ تراز همین ارتفاع را برای سایر ستون‌ها مشخص می‌کنند شیلنگ‌تراز یک شیلنگ با قطر کم است که آن را از هوا کاملاً خالی کرده و داخل آن آب می‌ریزند یک سر بر روی ستون مادر و یک سر دیگر روی ستون دیگر قرار می‌ گیرد آدمی که روی ستون مادر قرار دارد آن‌قدر سر تراز آب را روی ستون بالا و پایین می‌برد که تراز آب کاملاً ساکن و صاف بایستد در این صورت فرد در ستون مادر به فرد در روی ستون دیگر اعلام می‌کند که علامت را بزند و فرد بر روی ستون دیگر در مکانی که تراز آب قرار دارد علامت را می‌زند.
به این ترتیب هر ستون با استفاده از ستون مادر یا ستون‌هایی که شیلنگ‌تراز شده‌اند شیلنگ‌تراز می‌شوند به این ترتیب این علامت‌ها معیار اندازه‌گیری قرار می‌گیرند زیرا ارتفاع آن‌ها مشخص است. علامت همه ستون دارای این ارتفاع است.
2) دوتکه‌کردن خاموت:
در محلی که تیر به ستون می‌رسد و گره تشکیل می‌شود یک فضای بسته حجمی به وجود می‌آید اگر در نقشه خاموتی در این فضا پیش‌بینی‌شده باشد برای اجرا خاموت را به 2 قسمت تقسیم می‌کنند و هر قسمت را داخل این حجم می‌کنند و از مکان بریده‌شده به هم پیوند می‌زنند.

نحوه اجرای ستون(بتن‌ریزی)

نحوه اجرای ستون(بتن‌ریزی)

بتن‌ریزی
نحوه بتن‌ریزی را می‌توان در مراحل زیر بیان کرد.
1. درست کردن بتن
2. ریختن بتن در قالب (مرحله اول)
3. ویبره (مرحله 1)
4. ریختن بتن (مرحله 2)
5. ویبره (مرحله 2)
6. چکش‌زدن قالب
7. شاقول‌کردن قالب
8. تاب‌برداشتن قالب
اینک هر یک از عناوین گفته‌شده را توضیح می‌دهیم.
1) درست‌کردن بتن:
در محیط کارگاه درست‌کردن بتن به 3 شیوه صورت می‌گیرد.
الف) به صورت دستی در محل
ب) در دستگاه بتونیر
ج) با خلاطه
1-1 به صورت دستی در محل:
در این شیوه مصالح مورد نیاز برای ساختن بتن به محل بتن‌ریزی آورده می‌شود در محل این مصالح به خوبی با بیل با هم مخلوط می‌شوند سپس از ساختن کپه‌ای از مصالح مخلوط‌شده شیلنگ آب به داخل کپه فرو می‌رود و مقداری مصالح را آب مخلوط می‌کند سپس آب‌خوری از مصالح مخلوط‌شده درست می‌شود و مصالح به خوبی با آب مخلوط شده و بلافاصله در محل بتن‌ریزی ریخته می‌شود.
از این شیوه بیشتر برای بتن‌ریزی جاهایی از ساختمان استفاده می‌شود که حجم بتن‌ریزی کم باشد مثل یک طرف پله یا ستون پله (ستون پله در 2 مرحله اجرا می‌شود و در هر کدام از مراحل حجم بتن‌ریزی کمی داریم).
1-2 در دستگاه بتونیر:
بتونیر دستگاهی است شامل یک استوانه دوار که مصالح در آن مخلوط می‌شوند و یک پاکت که مصالح در درون آن قرار می‌گیرند و به درون استوانه هدایت می‌شوند این دستگاه با گازوئیل کار می‌کند.
حجم مصالحی که در داخل بتونیر قرار می‌گیرند بیشتر از حجم مصالحی است که در خلاطه قرار می‌گیرند اما سرعت آن کمتر از خلاطه است.
از بتونیر بیشتر در مواقع بتن‌ریزی دیوار برشی و ستون‌ها استفاده می‌شود.

1-3 با خلاطه:
این دستگاه کوچکتر و سبک‌تر از بتونیر است و توسط گازوئیل کار می‌کند.
عمدتاً در بتن‌ریزی سقف از این نوع بتن‌ساز استفاده می‌شود.
میزان و نوع مصالح به‌کار رفته رد ساختن بتن به طرح اختلاط بتن بستگی دارد.
در مورد ستونها بتن‌ها با استفاده از بتونیر ساخته می‌شوند سپس از داخل استوانه به داخل ظرف‌های مخصوص حمل بتن که انتهای آن یک صفحه متحرک برای خارج کردن بتن دارد ریخته می‌شود.
این ظرف توسط بالابر به طبقه موردنظر انتقال پیدا می‌کند و در آنجا با آزاد کردن صفحه زیر طرف در داخل چرخ‌دستی ریخته می‌شود و توسط چرخ‌دستی به محل بتن‌ریزی انتقال پیدا می‌کند.
2) ریختن بتن در قالب (مرحله اول)
طبق اصول علمی حداکثر ارتفاع ریختن بتن باید 60/1 باشد ولی اکثراً در بتن‌ریزی ستون‌ها این مسئله رعایت نمی‌شود.
ابتدا زمینی که بتن باید روی آن ریخته شود و همچنین سطل‌هایی که بتن باید درون آن‌ها ریخته شود تمیز و مقداری با آب خیس شوند با توجه به مطلب گفته‌شده یک نفر در بالای ستون و بر روی یک وسیله بلند می‌ایستد تعدای سطل در پاین قرار داده می‌شود. بتن آورده‌شده روی زمین ریخته می‌شود و سپس داخل سطل‌ها قرار داده می‌شود سطل‌ها دست‌به‌دست به بالای ستون برده می‌شود و توسط فرد موردنظر داخل ستون ریخته می‌شود.
3) ویبره (مرحله 1)
پس از این که بتن تا یک ارتفاعی داخل ستون بالا رفت ویبره به بالای ستون انتقال می‌یابد خرطوم آن داخل بتن فرو می‌رود و بتن ویبره می‌شود.
4) ریختن بتن (مرحله 2)
بعد از ویبره‌کردن بتن، بتن‌ریزی ادامه پیدا می‌کند منتها سؤال اینجاست که چه‌طور مشخص کنیم که تا ارتفاع موردنظر در نقشه بتن بریزیم؟ برای این منظور ستون را شیلنگ تراز می‌کنند ارتفاع ستون را روی قالب مشخص می‌کنند بعد در محل نشانه‌گذاری‌شده میخ می‌کوبند و بعد تا آن ارتفاع بتن می‌ریزند.
5) ویبره (مرحله 2)
بعد از اتمام بتن‌ریزی، بتن را از محلی که قبلاً ویبره کرده بودند به بالا ویبره می‌کنند از آنجا که بتن بعد از ویبره افت ارتفاع پیدا می‌کند لازم است بتن حتماً تا ارتفاع میخ باشد اگر پایین‌تر از میخ بود دوباره بتن می‌ریزیم یا از همان ابتدا کمی بالاتر از میخ بتن می‌ریزیم تا بعد از ویبره به ارتفاع میخ برسد.


6) چکش‌زدن قالب
در حین بتن‌ریزی و همچنین در حین ویبره‌کردن توسط چکش به بدنه قالب ضرباتی وارد می‌شود.
7‌) شاقول‌کردن قالب
بعد از اتمام بتن‌ریزی و ویبره‌کردن ممکن است تراز قالب بتن به هم بخورد (به علت فشار جانبی ارتعاشات ویبره) به همین دلیل بعد از اتمام بتن‌ریزی و ویبره‌کردن دوباره قالب را شاقول می‌کنند و تنظیمات قالب را انجام می‌دهند.
8) تاب‌برداشتن قالب
در حین بتن‌ریزی و ویبره‌کردن ممکن است قالب حرکت چرخشی انجام دهد به همین دلیل بعد از اتمام بتن‌ریزی و ویبره‌کردن این حرکت چرخشی قالب را از بین می‌برند برای این منظور بسته به جهت چرخش یک سنجاق در چهارتراش قرار می‌دهند و آن را با گوه محکم می‌کنند سپس در انتهای دیگر سنجاق که آزاد است شمع چوبی را قرار می‌دهد بدین وسیله یک اهرم درست می‌کنند که قادر به چرخاندن قالب در یک جهت معین است سپس قالب را می‌چرخانند تا تراز شود و آن را در همین حالت توسط شمع، قالب را در جهتی چرخاند که تراز شود.


ت) درآوردن قالب:
بعد از حدود یک نصفه روز بتن خود را می‌گیرد و باید قالب درآورده شود.
سنجاق‌ها باز می‌شوند و در محل اتصال یک قالب به قالب دیگر گوه گذاشته می‌شود تا این درز باز شود و قالب‌ها از هم جدا شوند.
یک نفر در بالای ستون می‌ایستد و تخته را با پا هل می‌دهد تا از بتن جدا شود.
ث) آب‌دادن بتن:
بعد از درآوردن قالب یک گونی به دور ستون می‌پیچند و گونی را خیس می‌کنند و به این وسیله بتن عمل‌آوری می‌شود.

نحوه اجرای ستون‌(قالب‌بندی ستون)

نحوه اجرای ستون‌(قالب‌بندی ستون)

قالب‌بندی ستون
بعد از این که آرماتوربندی ستون تمام شد نوبت به قالب‌بندی ستون می‌رسد. برای قالب‌بندی ستون مراحل زیر انجام می‌شود.
1. بستن رامکا
2. درست‌کردن قالب
3. تمیزکردن قالب
4. روغن‌زدن قالب
5. بستن قالب
6. شاقول‌کردن قالب و بستن آن‌ها توسط شمع
اینک هر کدام از عناوین گفته‌شده را توضیح می‌دهیم:
1) بستن رامکا
رامکاها میلگردهایی هستند که به اندازه مقطع ستون بریده می‌شوند و در واقع هدایت‌کننده قالب‌گذاری هستند یعنی قالب ستون تا جایی داخل می‌رود که به رامکا اتصال پیدا کند. به طور کلی هدف از بستن رامکاها را می‌توان به صورت زیر بیان کرد.
1- در یک راستا قرار گرفتن قالب
2- مقطع را به اندازه نقشه ساختن
3- چنانچه ستون‌های یک ردیف دارای مقطع یک اندازه باشند در یک راستا قرار گرفتن تمامی ستون‌های آن ردیف
توضیح در مورد 3: چنانچه ستون‌های یک ردیف دارای مقطع هم‌اندازه باشند می‌توان به این صورت عمل کرد:
رامکاهای ستون ابتدا و ستون انتها را می‌بندند سپس دو رامکا را با نخ از یک سر به هم وصل می‌کنند برای ستون‌های دیگر یک سر رامکا را به نخ متصل می‌کنند و به این ترتیب رامکاهای دیگر را می‌بندند.
نحوه بستن رامکاها را می‌توان به این صورت بیان کرد.
تعدادی از رامکا که باید بیرون از میلگرد قرار گیرد توسط نقشه تعیین می‌شود سپس این مقدار توسط شاقول مشخص می‌شود و رامکا تا نخ شاقول بیرون آورده می‌شود.
2) درست‌کردن قالب
تخته‌های یک‌اندازه‌ای با یک مقطع از بیرون سفارش داده می‌شوند.
چوب‌هایی به نام چهارتراش از بیرون سفارش داده می‌شوند.
چوب‌هایی به نام چهارتراش از بیرون سفارش داده می‌شوند. و بسته به ابعاد مقطع ستون تخته‌ها در کنار هم قرار می‌گیرند و توسط چهارتراش به هم وصل می‌شوند بدین ترتیب یک قالب ساخته می‌شود.
برای ساختن قالب تخته‌ها را روی قالب اول می‌گذارند سپس چهارتراش را طوری نصب می‌کنند که چهارتراش دو قالب روی هم قرار نگیرد و بر هم منطبق نشود.
نکته: پخ‌دادن به ستون: اگر قالب به منظور بتن‌ریزی ستون باشد در گوشه قالب یک 3 گوشه نصب می‌کنند این کار سبب می‌شود که پس از بتن‌ریزی گوشه‌های ستون پخ پیدا کند دلیل این امر این است که اولاً در محیط کارگاه لوازم و وسایل زیادی جابه‌جا می‌شوند که این امر سبب پریدن لبه ستون می‌شود برای جلوگیری از این امر گوشه‌های ستون را پخ می‌دهند ثانیاً وقتی در ابتدای یک ردیف ستون می‌ایستیم باید تمام آن‌ها را در یک راستا ببینیم که اگر لبه‌ها تیز باشند اگر خطایی وجود داشته باشد را به خوبی مشخص می‌کنند برای جلوگیری از این امر گوشه ستون را پخ می‌دهند.
3) تمیزکردن قالب
چنانچه قالب‌های مورد استفاده برای بتن‌ریزی تازه ساخته نشده باشند و از قالب‌هایی استفاده شود که قبلاً برای بتن‌ریزی استفاده شده بودند باید تکه‌های بتن که از بتن‌ریزی قبلی بر روی قالب مانده‌اند را از قالب جدا کرد سپس با جارو خرده بتن را از روی قالب تمیز کرد.
4) روغن‌زدن قالب
قبل از بستن قالب با سطوح داخلی قالب در تماس با بتن را روغن‌زنی کرد تا پس از بتن‌ریزی و گرفتن بتن بتوان قالب را راحت‌تر از بتن جدا کرد.
5) بستن قالب
سیستم نگهدارنده قالب در قالب‌های چوبی عبارت است از گوه و سنجاق.
سیستم نگهدارنده قالب در قالب‌های فلزی عبارت است ازپین.
یک قالب را تا نوک رامکا قرار می‌دهند سپس قالب کناری را به قالب قرار داده شده وصل می‌کنند. با میخ دو لبه قالب را به هم وصل می‌کنند سپس دو قالب دیگر را نیز به همین ترتیب به یکدیگر و به دو قالب وصل می‌شوند.
در مرحله بعد در قالب روبرویی از طرف چهارتراش توسط سنجاق به هم متصل می‌شوند سپس فضای خالی بین سنجاق و چهارتراش توسط گوه پوشانده می‌شود و گوه‌ها را چکش می‌زنند تا سنجاق را محکم نگه دارد.
در حقیقت وجود سنجاق به این دلیل است که پس از بتن‌ریزی به علت فشار جانبی بتن قالب‌ها از هم باز شوند.
نکته: بعضی از ستون‌ها در کنار ساختمان قرار می‌ گیرند یعنی از 3 یا 2 طرف به کف اتصال دارند و از طرف‌های دیگر با فضای بیرون ساختمان در تماس هستند برای قالب‌بندی این‌گونه ستون‌ها ابتدا باید برای آن طرفی که به کف ارتباط ندارد یک تکیه‌گاه درست کرد تا قالب روی آن قرار گیرد این تکیه‌گاه را توسط چهارتراش به وجود می‌آورند چهارتراش را در لبه قرار می‌دهند و توسط سیم به میلگردها وصل می‌کنند در هر طرفی که کف ندارند باید این کار صورت گیرد چهارتراش‌ها توسط سنجاق ممکن است به هم متصل شوند.


6) شاقول‌کردن قالب و بستن آن‌ها توسط شمع
پس از بستن قالب باید قالب را تراز کرد یعنی مطمئن شد که هر چهار طرف قالب در یک خط مستقیم بالا رفته‌اند برای این منظور قالب را شاقول می‌کنند.
شاقول وسیله‌ای است مرکب از یک مخروط که یک نخ به آن متصل است بر روی مخروط یک صفحه نازک کوچک نیز قرار دارد نخ به یک چوب وصل می‌شود این چوب باید اندازه‌اش کاملاً مشخص باشد.
برای شاقول‌کردن به این صورت عمل می‌کنند:
ابتدا یک شمع چوبی را به قالب وصل می‌کنند سپس چوب را که کاملاً به قالب چوبی وصل می‌کنند مخروط در پایین قرار می‌گیرد نخ باید کاملاً ساکن بایستد همان اندازه که چوب طول دارد نخ باید از قالب فاصله داشته باشد.
چنانچه قالب شاقول نباشد توسط شمع که از قبل وصل شده است قالب را فشار می‌دهند تا قالب کاملاً تراز شود.
برای فشاردادن شمع به قالب می‌توان زیر شمع گوه نصب کرد تا توسط ضربه‌زدن به گوه فشار لازم توسط شمع به قالب وارد می‌شود یا می‌توان توسط یک اهرم به زیر شمع فشار آورد و نیروی لازم را تأمین کرد.

نحوه اجرای ستون , تیر و ...

نحوه اجرای ستون , تیر و ...

نحوه اجرای ستون‌ها را می‌توان در مراحل زیر بیان کرد:
الف) آرماتوربندی ستون
ب) قالب‌بندی ستون
پ) بتن‌ریزی ستون
ت) درآوردن قالب
ث) آب‌دادن
اینک به شرح هر یک از این عناوین و قسمت‌های مختلف آن می‌پردازیم:
الف) آرماتوربندی ستون
برای آرماتوربندی ستون مراحل زیر انجام می‌شود:
1. خم‌زدن ریشه ستون
2. انتقال خاموت‌ها از محل ساخت خاموت به محل ستون
3. جاگذاشتن خاموت‌ها در داخل ریشه ستون
4. انتقال میلگردهای طولی ستون از محل آماده‌شدن به محل ستون
5. مشخص‌کردن محل قرارگیری خاموت‌ها بر روی میلگرد طولی با استفاده از گچ
6. بستن میلگردهای طولی ستون با میلگرد ریشه هم‌قطر بوسیله سیم
7. انتقال خاموت‌ها به محل نشانه‌گذاری‌شده با گچ و بستن آن‌ها به میلگرد
8. دیلم زدن
اینک هر کدام از عناوین گفته‌شده را توضیح می‌دهیم.
1) خم‌زدن ریشه ستون:
ستونی که باید آرماتوربندی شود یا بر روی تراز پی قرار دارد یا بر روی ستون طبقه‌ پایین قرار گرفته است. برای این که ستون با پی در ارتباط باشد تعدادی از میلگردها را به عنوان میلگردهایی که میلگردهای ستون باید به آن‌ها پیوند زده شود در داخل پی قرار می‌دهند این میلگردها را ریشه ستون در داخل پی گوییم. برای این که ستون طبقه بالا با ستون طبقه پایین در ارتباط باشد میلگردهای ستون طبقه پایین را تا ارتفاعی از کف طبقه بالا ادامه می‌دهند و بعد میلگردهای ستون را به آن‌ها پیوند می‌زنند.
از زمان اجراشدن این ریشه تا زمان اجراشدن ستون به علت محیط کارگاه و جابه‌جایی انواع و اقسام وسایل در این محیط و عوامل دیگر این ریشه‌ها ممکن است از حالت و راستای اولیه خود خارج شوند به همین دلیل برای اجرای ستون این میلگردها باید به راستای اولیه خود بازگردند برای این منظور عموماً با آچار F خم زده می‌شوند یا ممکن است از لوله استفاده شود.
نحوه خم‌زدن به این ترتیب است که میلگرد در داخل دهانه آچار F قرار می‌گیرد و بسته به جهتی که باید تحت آن جهت دوران کند آچار F را اهرم کرده آچار F را در آن جهت دوران می‌دهیم یا میلگرد را درون لوله قرار می‌دهیم و خم می‌زنیم.
2) انتقال خاموت‌ها از محل ساخت خاموت به محل ستون
در محیط کارگاه یک فضا اختصاص به درست کردن خاموت‌ها دارد. در این فضا میلگردها خم زده می‌شوند و به صورت خاموت درمی‌آیند برای این منظور وسیله مخصوصی در محیط کارگاه ساخته می‌شود این وسیله عبارت است از یک تخته که بر روی آن چند صفحه میخ شده است و بر روی صفحات نیز میلگردهای کوچکی جوش داده شده‌ اند تعداد میلگردها بر روی صفحه و همچنین فاصله صفحات از یکدیگر به اندازه خاموت بستگی دارد.
محل احداث ستون با محل ستون ممکن است چند طبقه فاصله داشته باشد بعد از ساخته‌شدن خاموت‌های مربوط به یک ستون آنها به ریسمانی که قلابی به آن وصل است قرار می‌دهند و به بالا می‌کشند این کار در چند مرحله صورت می‌گیرد.
3) جاگذاشتن خاموت‌ها در داخل ریشه ستون
بعد از انتقال خاموت‌ها به محل ستون آنها در داخل ریشه جا گذاشته می‌شوند. این کار ممکن است با اعمال نیرو توسط دیلم یا چکش صورت گیرد تعداد خاموت‌ها را نقشه تعیین می‌کند.
4) انتقال میلگردهای طولی ستون از محل آماده‌شدن به محل ستون
در محیط کارگاه یک فضا اختصاص به بریدن میلگردها دارد بریدن میلگردها به 2 روش صورت می‌گیرد:
1- قیچی
2- به وسیله هوا
معمولاً برای بریدن میلگردهای خیلی نازک از قیچی استفاده می‌شود.
برای بریدن میلگردهای با قطر بالا از هوا استفاده می‌شود.
برای بریدن میلگرد به این صورت عمل می‌شود:
از آنجایی که کلیه میلگردهای یک ستون و یا حتی کلیه ستون‌های یک طبقه دارای یک ارتفاع هستند به همین دلیل برای برش چندین میلگرد را در کنار هم طوری قرار می‌دهند که ابتدا و انتهای آن‌ها کاملاً در یک راستا باشد برای قرار دادن ابتدا و انتهای میلگردها در یک راستا از ضربه با چکش استفاده می‌شود. سپس بسته به اندازه موردنیاز میلگردها را با گچ شماره‌گذاری می‌کنند و سپس یکی‌یکی از محل نشانه گذاشته شده توسط گچ در داخل دستگاه قرار داده می‌شوند و بریده می‌شوند.
محل احداث ستون با محل برش میلگردها ممکن است چند طبقه فاصله داشته باشد برای انتقال میلگردها از یک ریسمان که یک قلاب به یک سر آن وصل است استفاده می‌کنند و آن را از مکان برش میلگرد به میلگرد می‌بندند و یک نفر که در محل ستون است میلگرد را به بالا می‌کشد و در کنار ستون قرار می‌دهد.

جداول فنی آیین نامه بتن (مبحث 9 مقررات ملی ایران) - مصالح بتن

 

جداول فنی آیین نامه بتن (مبحث 9 مقررات ملی ایران) - مصالح بتن


9-3-1) مشخصات شیمیایی الزامی سیمان های پرتلند
جداول فنی سازه های بتن آرمه


9-3-2) مشخصات فیزیکی الزامی سیمان های پرتلند
جداول فنی سازه های بتن آرمه


9-3-3) مشخصات مکانیکی الزامی سیمان های پرتلند
جداول فنی سازه های بتن آرمه


9-3-4) مشخصات شیمیایی الزامی سیمان پرتلند سفید
جداول فنی سازه های بتن آرمه


9-3-5) مشخصات فیزیکی الزامی سیمان پرتلند سفید
جداول فنی سازه های بتن آرمه


9-3-6) مشخصات فیزیکی الزامی سیمان پرتلند سفید
جداول فنی سازه های بتن آرمه


9-3-7) ویژگی شیمیایی الزامی سیمان های پرتلند پوزولانی
جداول فنی سازه های بتن آرمه


9-3-8) ویژگی فیزیکی الزامی سیمان های پرتلند پوزولانی
جداول فنی سازه های بتن آرمه


9-3-9) ویژگی مکانیکی الزامی سیمان های پرتلند پوزولانی
جداول فنی سازه های بتن آرمه


9-3-10) ضوابط الزامی دانه بندی سنگدانه های ریز مصرفی در بتن
جداول فنی سازه های بتن آرمه


9-3-11) ضوابط الزامی دانه بندی سنگدانه های درشت مصرفی در بتن
جداول فنی سازه های بتن آرمه


9-3-12) حداکثر میزان مجاز مواد زیان آور در سنگدانه های ریز
جداول فنی سازه های بتن آرمه


9-3-13) حداکثر میزان مجاز مواد زیان آور در سنگدانه های درشت
جداول فنی سازه های بتن آرمه


9-3-14) حداکثر میزان مجاز دانه های پولکی و سوزنی در سنگدانه های درشت مصرفی در بتن
جداول فنی سازه های بتن آرمه


9-3-15) برخی از مشخصات الزامی سنگدانه های مصرفی در بتن
جداول فنی سازه های بتن آرمه


9-3-16) ویژگی های فیزیکی و مکانیکی الزامی نمونه های بتن سازه ای با سنگدانه های سبک
جداول فنی سازه های بتن آرمه


9-3-17) ضوابط الزامی دانه بندی سنگدانه های سبک مصرفی در بتن سازه ای
جداول فنی سازه های بتن آرمه


9-3-18) حداکثر مقدار مواد زیان آور در آب مصرفی در بتن
جداول فنی سازه های بتن آرمه


9-3-19) آزمون های الزامی مواد افزودنی بتن
جداول فنی سازه های بتن آرمه

مبنای نحوه محاسبه تراکم ساختمانی

 

مبنای نحوه محاسبه تراکم ساختمانی

مبنای محاسبه تراکم ساختمانی ، مساحت قید شده در " سند مالکیت " می باشد ، مگر اینکه مساحت موجود در محل از مقدار قید شده در سند مالکیت کمتر باشد که در اینصورت مساحت موجود ملاک عمل خواهد بود.

ضوابط و الزامات

توجه : میتوانیم زیر زمین یا پیلوت یا راهرو را هم اضافه کنیم. مقدار"جزء گذر" در طرحهایی که جهت اجرا به اداره املاک ابلاغ شده در صورتیکه مالک،" جزء گذر" را به رایگان به شهرداری واگذار نماید تراکم بر اساس مساحت اولیه یعنی مساحت سند محاسبه میگردد.

ارتفاع مجاز ساختمانهای مسکونی

1) در تراکم 100% و 120% ، دو طبقه روی زیر زمین و پیلوت یا سه طبقه روی زیر زمین می توان ساخت.
(آنچه که بیرون از زمین می ماند ، سه طبقه است)
2) در تراکم 180% ، سه طبقه روی پیلوت و زیر زمین یا چهار طبقه روی زیر زمین می توان ساخت .
(آنچه که بیرون زمین می ماند ، چهار طبقه است.)

ساختمان‌های بتن‌آرمه با شیوه قالب‌های تونلی

 

ساختمان‌های بتن‌آرمه با شیوه قالب‌های تونلی

سیستم موسوم به تونلی ،یکی از روش‌های مورد استفاده برای اجرای ساختمان‌های با سیستم باربر دیوارو سقف بتنی است .از آنجایی که اجرای قالب بندی سقف و دیوار به صورت سلولی و همزمان اجرا می‌گردد به نام تونلی موسوم است .در سیستم اجرای تونلی،دیوارها و سقف‌های بتن مسلح به صورت همزمان آرماتور بندی،قالب بندی و بتن ریزی می‌شوند .این روش ضمن افزایش سرعت و کیفیت اجرا ،عملکرد سازه ای و رفتار لرزه ای سازه را به لحاظ یکپارچگی اعضا و اتصالات آنها به نو چشمگیری بهبود می‌بخشد .
قالب‌های مورد استفاده به اندازه تقریبی فضا هستند .برای قالب بندی یا قالب برداری،نیاز به تبدیل آنها به ابعاد کوچک‌تر نیست وبه همان ابعاد اولیه و به صورت یکپارچه از فضا خارج می‌شوند .خروج قالب‌های تونلی،پس ازبتن ریزی دیوار و سقف و گیرش اولیه بتن ،با فاصله دادن قالب‌ها از جدارهای بتن ریزی شده (قالب برداری) وبا حرکت افقی روی چرخ یا غلتک صورت می‌گیرد .جدارهایی که با استفاده از این روش اجرا می‌شوند جدارهای اصلی داخلی و بعضی جداره های خارجی (جانبی)هستند .سازه ساختمان‌های اجراشده با سیستم تونلی ، سازه ای نسبتاًشناخته شده بوده و از دیدگاه عملکرد لرزه ای اشکال عمده ای ندارد .تجزیه زلزله های گذشته رفتار مناسب سازه‌ی این ساختمان‌ها را نشان داده است . سازه‌ی ساختمان‌های اجراشده با این روش در برخی موارد ،برای افزایش سهولت و سرعت واجرا اجزای غیر سازه ای مانند دیوارهای جداکننده ،پله‌ها و پانل‌های نما به صورت پیش ساخته در نظر گرفته می‌شوند و پس از تکمیل سازه اصلی به آن متصل می‌شوند که این امر در مورد سازه پله‌ها توصیه نمی‌شود .
با انجام مدیریت صحیح در اجرا و با استفاده از فناوری‌های روز و با به کارگیری تکنولوژی‌های جدید در تسریع گیرش و افزایش مقاومت بتن می‌توان سرعت اجرا را به طور چشمگیری افزایش داد. هم اکنون با استفاده از روش تونلی انبوه سازان با برنامه ریزی اجرای یک طبقه در دو روز مجتمع‌های مسکونی بزرگ را می‌سازند .از معایب این روش محدودیت در طراحی بر طبق محدودیت‌های اجرا در خصوص ابعاد قالب و قالب گذاری به صورت مدولار است .
در ساختمان‌های اجراشده به روش تونلی ابتدا آرماتور بندی و تعبیه مسیرهای تاسیسات مکانیکی و برقی در دیوارها انجام می‌شود و همزمان با این اقدامات قالب بندی بازشوهای مورد نیاز برای تاسیسات و در و پنجره اجرا می‌شود .قالب‌های دو طرف دیوار را به صورت پشت به پشت قالب بندی می‌کنند و با قرار گرفتن قالب‌های متوالی در کنار هم بدون قالب واسط سقفی یا همراه با آن مجموعه قالب‌های دیوار و سقف را تشکیل می‌دهند .در مرحله بعد آرماتور بندی سقف و جاگذاری مسیرهای برق انجام می‌شود و قالب‌ها برای خالی ماندن محل داکت ها و دیگر حفره های لازم در سقف نصب می‌شود . در ادامه بتن ریزی سقف‌ها و دیوارها به صورت یکپارچه در یک مرحله انجام می‌شود .جداره های بتنی پرداخت شده نیاز به نازک کاری بر روی سطوح آن‌ها را برطرف می‌کند .این روش اجرا در مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن مورد ارزیابی قرار گرفته و کاربرد آن در حیطه الزامات ارائه شده مجاز می‌باشد .

الزامات طراحی و اجرای ساختمان‌های بتن‌آرمه با شیوه قالب بندی تونلی

1. مبانی کلی طراحی این سیستم مطابق با ساختمان‌های بتن مسلح از نوع دیوار باربر صورت گرفته و شیوه اجرای آن به روش قالب‌های تونلی انجام می‌شود .
2. اجرای این سیستم درکلیه پهنه های لرزه خیزی ایران(مطابق استاندارد2800) حداکثر تا 15 طبقه یا 50 متر از تراز پایه بلا مانع است.
3. طرح لرزه ای و سازه ای بر اساس آخرین ویرایش استاندارد 2800 ایران و آیین نامه آبا(یا آیین نامهACI-318-05 و ویرایش‌های بعد از آن)انجام گیرد .
4. رعایت ضوابط مربوط به شکل پذیری متوسط و زیاد متناسب با لرزه خیزی مناطق مختلف ایران مطابق استاندارد 2800 الزامی است.
5. منظم بودن ساختمان در پلان و ارتفاع ضروری است .
6. به کارگیری حداکثر دهانه 5.5 متر برای سقف،حداکثر ارتفاع خالص 3 متر (بدون احتساب ضخامت سقف)و حداقل ضخامت 15 سانتی متر برای دیوارهای هر طبقه در این سیستم مجاز است .
7. سطح مقطع اسمی دیوارهای سازه ای در هر جهت باید حداقل 30 درصد سطح زیربنای طبقه باشد .
8. سطح مقطع اسمی دیوارهای سازه ای یک جهت می‌بایست حداقل 80 درصد جهت دیگر باشد .
9. رعایت حداقل مقاومت فشاری نمونه استوانه ای 25 مگا پاسکال برای بتن سازه ای و حداقل تنش تسلیم 400 مگا پاسکال برای فولاد الزامی است .
10. درنظر گرفتن ملاحظات خاص در پلان معماری جهت بستن و باز کردن قالب‌های تونلی ضروری است .
11. قالب برداری اجزای سازه ای باید مطابق مبحث نهم مقررات ملی ساختمان صورت گیرد.
12.استفاده از مواد افزودنی شیمیایی(روان کننده ،فوق روان کننده و افزودنی‌های تسریع کننده گیرش بتن )باید مطابق مقررات ملی ساختمان و یا سایر مراجع معتبر بین المللی باشد .همچنین نوع و میزان مصرف آن‌ها بر مبنای مشخصات اجرایی و اقلیمی کشور انتخاب شود .
13.درشرایط اقلیمی مختلف،باید تمهیدات لازم در طراحی و اجرای ساختمان‌ها در نظر گرفته شود .
14.طراحی و اجرای جزئیات مناسب در محل اتصال دیواره های غیر سازه ای به منظور عدم مشارکت در سختی جانبی سازه الزامی است.
15.لحاظ کردن جزئیات دقیق مسیر و محل نصب کلیه اقلام تاسیسات برقی و مکانیکی در مرحله طراحی و اجرا ضروری است .
16.در نظر گرفتن تمهیدات و تجهیزات لازم جهت اجرای بتن ریزی یکپارچه دیواره‌ها و سقف در هر طبقه ضروری است .
17.تمهیدات لازم در اجرای نازک کاری و نما سازی بر روی سطوح بتنی می‌بایستی در مراحل طراحی و اجرا در نظرگرفته شود .
18.عایق کاری حرارتی جداره های خارجی ساختمان مطابق الزامات مبحث 19 مقررات ملی ساختمان الزامی است
19. رعایت مبحث سوم مقررات ملی سختمان درخصوص حفاضت ساختمان‌ها در مقابل حریق و همچنین الزامات نشریه شماره 444 مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن مربوط به مقاومت جداره‌ها در مقابل حریق با درنظر گرفتن ابعاد ساختمان ،کاربری و وظیفه عملکردی اجزای ساختمانی الزامی است.
20. صدابندی هوا برد جداکننده های بین واحد های مستقل و پوسته خارجی ساختمان و صدابندی سقف بین طبقات می‌بایست طبق مبحث هجدهم مقررات ملی ساختمان تأمین شود .

سیستم ساختمان‌های پیش ساخته با دیوار باربر متشکل از سقف و دیوارهای بتن‌آرمه با بتن سبک سازه ای

سیستم large panel یا سیستم Box type در دسته بندی سیستم‌های پیش ساخته بتنی Tilt Up قرار می‌گیرد .در این سیستم پانل‌های دیواری، علاوه بر تحمل بارهای ثقلی بارهای جانبی را نیز به صورت دیوار برشی تحمل می‌نمایند.درنتیجه این نوع سیستم در دسته بندی سازه ای یک سیستم دیوار باربر با دیوار برشی می‌باشد .بارهای مرده و زنده از طریق دال‌های بتن‌آرمه و از طریق اتصالات مفصلی یا غلتکی به دیواره‌ها متصل می‌باشند،انتقال یافته و دیواره‌ها نیروهای ناشی از بارهای وارده را به شالوده منتقل می‌نمایند. سیستم باربر جانبی سیستم پیش ساخته فوق شامل دیواره های پیش ساخته بتن‌آرمه بوده که به صورت دیوار برشی عمل نموده و در برابر نیرو های برشی ناشی از بارهای جانبی مقاومت می‌نمایند .در این سیستم به دلیل استفاده از پانل‌های دیواری برای باربری ثقلی و اتصالات مفصلی ما بین کف‌ها و دیوارها امکان استفاده از سیستم باربری جانبی از نوع قاب خمشی نمی‌باشد و تنها سیستم مقاوم در برابر بارهای جانبی پانل‌های دیواری است که به صورت دیوار برشی در برابر نیروهای جانبی مقاومت می‌نماید .ازآنجا که این سیستم ،سیستمlarge panel با به کارگیری بتن سبک سازه ای و لایه عایق حرارتی در کارخانه می‌باشد لذا به نظر می‌رسد ضمن کاهش وزن دیواره‌ها رفتار مطلوب‌تری در مقابل انبساط و انقباض را دارا باشد .
مصالح اصلی مصرفی دراین سیستم شامل :سیمان ،میلگرد،پوکه صنعتی (پوکه لیکا)،پلی استایرن و گاز طبیعی برای عمل آوردن بتن بوده و کلیه مصالح در داخل کشور قابل تأمین است .
عایق حرارتی دیوارها از طریق استفاده از یک لایه ملات سیمان و پلی استایرن که در کارخانه به هنگام ساخت دیوارها بر روی لایه بیرونی دیوارهای خارجی اجرا می‌شود ،تأمین می‌شود .از آنجایی که ضریب انتقال حرارت بتن سبک از بتن معمولی کمتر است ،لذا به نظر می‌رسد که عایق حرارتی سیمان و پلی استایرن به همراه بتن سبک تأمین می‌شود .این سیستم در طبقه بندی صرفه جویی زیاد در مصرف انرژی قرار داشته و در تمام مناطق ایران قابل استفاده است .مصالح به کار گرفته شده در این نوع از ساختمان از مقاومت خوبی در مقابل آتش سوزی برخوردار هستند.این سیستم همچنین جوابگوی نیاز صدابندی بر اساس مقررات ملی ساختمان می‌باشد .
این سیستم در زمینه های انرژی ، حریق، آکوستیک و سازه ؛در مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن ،مورد ارزیابی قرار گرفته و کاربرد آن در حیطه الزامات ارائه شده، مجاز می‌باشد.